Wobec szczególnych potrzeb regionu i w wyniku szybkiego rozwoju samego Wydziału, nastąpił w roku 1952 jego podział na Wydział Budownictwa Lądowego i Wydział Budownictwa Wodnego – odpowiednio z dziesięcioma i siedmioma katedrami.

W roku 1982 z Wydziału Budownictwa Lądowego wyodrębniono Wydział Hydrotechniki (funkcjonujący wcześniej jako instytut na prawach wydziału), który w kolejnych latach przekształcał się w Wydział Inżynierii Środowiska (1995-2000) i w 2000 roku w Wydział Budownictwa Wodnego i Inżynierii Środowiska.

W 1998 roku Wydział Budownictwa Lądowego opracował w ramach Programu TEMPUS nowy program kształcenia studentów, zgodny z wytycznymi krajów Unii Europejskiej. Wprowadzono system punktów kredytowych, co znacznie ułatwia studentom przechodzenie w trakcie studiów na inne uczelnie w krajach UE.

Wydział Inżynierii Lądowej otworzył w październiku 2001 roku Środowiskowe Studium Doktoranckie obejmujące programem dwa Wydziały: Inżynierii Lądowej i Architektury. W ciągu 4 lat absolwenci są kształceni w zakresie specjalności: konstrukcje budowlane, inżynieria transportu, architektura i urbanistyka, by na zakończenie przygotować dysertację doktorską.

We wrześniu 1999 roku profesorowie Wydziału postanowili zmienić formułę współpracy z przemysłem i założyli Fundację Rozwoju Inżynierii Lądowej. Fundacja jest samodzielną, niedochodową, pozarządową organizacją zarejestrowaną przez Sąd Rejonowy w Warszawie pod numerem rejestru 5824, której cele działalności statutowej są zorientowane na rozwój nauki, techniki i technologii w inżynierii lądowej.

Działalność ta jest realizowana poprzez:

  • finansowanie badań naukowych,
  • fundowanie stypendiów dla rozwijającej się kadry naukowej,
  • propagowanie najnowszych osiągnięć inżynierii lądowej,
  • promowanie zawodu inżyniera budownictwa,
  • organizowanie w Polsce wykładów i badań wybitnym naukowcom zagranicznym,
  • tworzenie forum współpracy nauki oraz rządowych i prywatnych podmiotów gospodarczych.

Ponadto, Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą. Zakres ten statutowo jest dość szeroki, jednakże Fundacja skupia się głównie na: organizacji krajowych i międzynarodowych seminariów i konferencji naukowych, wykonywaniu ekspertyz i opinii na zamówienie przemysłu, organizacji kursów i szkoleń w ramach programu kształcenia ustawicznego.

Na Wydziale Inżynierii Lądowej powstało Centrum Doskonałości Unii Europejskiej: CURE – Centre of Excellence for Urban Construction and Rehabilitation: Technology Transfer Research and Education.
Misja CURE to promocja edukacji oraz badań w zakresie budownictwa miejskiego ze szczególnym uwzględnieniem transferu technologii w ramach modernizacji infrastruktury miejskiej. Działalność Centrum obejmuje: zrównoważony rozwój obszarów miejskich, zaawansowaną mechanikę budowli miejskich, efektywne wykorzystanie materiałów budowlanych, optymalizację procesu konstrukcji, innowacyjne systemy budowlane, efektywne projektowanie oraz produkcję, optymalne zagospodarowanie terenów miejskich, modernizację istniejących budowli miejskich.

Z Wydziału wywodzi się szereg wybitnych naukowców, miedzy innymi:

  • Eugeniusz Bielewicz,
  • Maciej Bieniek (Columbia University),
  • Bronisław Bukowski,
  • Stanisław Błaszkowiak,
  • Jacek Chróścielewski,
  • Ryszard Dąbrowski,
  • Tadeusz Godycki-Ćwirko,
  • Sylwester Kaliski – b. Minister Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki,
  • Zbigniew Kączkowski,
  • Witold Nowacki – b. prezes PAN,
  • Wojciech Pietraszkiewicz,
  • Piotr Wilde – b. dyrektor Instytutu Budownictwa Wodnego PAN,
  • Jerzy Ziółko.

Należy podkreślić wielkie zasługi takich organizatorów nauki, dydaktyki oraz przedstawicieli praktyki inżynierskiej, jak:

  • Władysław Bogucki – b. rektor PG i dziekan Wydziału,
  • Roman Kazimierczak – b. prorektor PG i dziekan Wydziału,
  • Juliusz Szczygieł – długoletni dziekan Wydziału,
  • Tadeusz Szulczyński – długoletni dziekan Wydziału,
  • Roman Wieloch – b. dyrektor Instytutu Technologii i Materiałów Budowlanych,
  • Mieczysław Wizmur – b. dyrektor Instytutu Budownictwa Lądowego.

Z Wydziału wywodzą się byli rektorzy Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie:

  • doc. Jerzy Smoleński,
  • prof. Jan Filipkowski.

Pracownicy Wydziału są autorami szeregu wartościowych patentów, głównie w dziedzinie technologii betonu i konstrukcji metalowych.

W 2004 roku w wyniku połączenia funkcjonujących do tej pory niezależnie Wydziału Inżynierii Lądowej oraz Wydziału Budownictwa Wodnego i Inżynierii Środowiska powstał Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska.

W kontekście tego połączenia warto przypomnieć zawarte w jubileuszowej księdze wydanej na 50-lecie Wydziału „prorocze" słowa prof. Zbigniewa Cywińskiego, ówczesnego Dziekana, który napisał:
„Wydaje się, że w przyszłości Wydział Budownictwa Lądowego i Wydział Inżynierii Środowiska powinny utworzyć wspólnie jeden silny Wydział Inżynierii Budownictwa i Środowiska. Pokrywa się to z obecnymi międzynarodowymi standardami w tym zakresie".

Można śmiało powiedzieć, że Wydział zawsze kształcił na wysokim poziomie, bowiem jego absolwenci sprawdzają się pracując w kraju i za granicą. Wydział cieszy się dobrą opinią na arenie międzynarodowej także pod względem osiągnięć naukowych. Liczne grono nauczycieli akademickich Wydziału publikuje wyniki swych badań w czołowych pismach fachowych i uczestniczy z referatami w wielu uznanych konferencjach międzynarodowych w skali globu.

Ważnym obszarem działalności Wydziału jest współpraca z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi oraz z przemysłem. Wydział jest liderem uczelnianym w zakresie prac naukowo-badawczych zamawianych przez przemysł, realizując prawie połowę zamówień trafiających do uczelni.

Kalendarium

  • 6 października 1904 roku – 30 stycznia 1945 roku. Wydział Budownictwa (Uniwersytet Techniczny w Gdańsku)
    Dekret Rady Ministrów Rządu Tymczasowego z dnia 24 maja 1945 roku, o przekształceniu Politechniki Gdańskiej w polską państwową szkołę akademicką Wydział Inżynierii Lądowej.
  • 22 października 1945 roku – Wydział Inżynierii Lądowej i Wodnej
    Zarządzenie Ministra Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 marca 1952 roku. Wydział Inżynierii Lądowej i Wodnej, podzielono na dwa Wydziały:
    Wydział Budownictwa Lądowego,
    Wydział Budownictwa Wodnego,
    rozpoczęły one działalność od roku akademickiego 1952/53.
  • 1952 – 1969 Wydział Budownictwa Lądowego
  • 1969 – 1971 Wydział Budownictwa i Architektury
  • 1971 – 1975 Instytut Budownictwa Lądowego z zakładami
  • 1975 – 1992 Wydział Budownictwa Lądowego z instytutami i zakładami
  • 1992 – 1999 Wydział Budownictwa Lądowego z katedrami
  • 1 października 1999 roku – 31 października 2004 roku Wydział Inżynierii Lądowej
    Uchwała Senatu Politechniki Gdańskiej nr 86/04/XX z dnia 20 kwietnia 2004 roku. Wydział Inżynierii Lądowej oraz Wydział Budownictwa Wodnego i Inżynierii Środowiska zostały połączone w jeden Wydział.
  • 1 października 2004 roku – Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska